Tezos

سپاس و هاپو

Creator

tz1TeW49W22BAPjzPM7RW1ZxhP1Lc8bJKRwn

Description

داستان سپاس، توله‌سگ و جمعیت خشمگین روزی روزگاری در شهری کوچک، هنرمندی به نام سپاس زندگی می‌کرد. سپاس از آن آدم‌های مهربان و بی‌دردسر بود که همیشه در حال خلق هنر و نجات حیوانات بود. یک روز، سپاس توله‌سگ کوچکی پیدا کرد که نیاز فوری به عمل جراحی داشت. دل سپاس طاقت نیاورد و او تصمیم گرفت برای این موجود بامزه یک کمپین جمع‌آوری کمک مالی راه بیندازد. سپاس شروع به پخش پوستر کرد و در شبکه‌های اجتماعی نوشت: «برای نجات این توله‌سگ دوست‌داشتنی، کمک کنید! هزینه عمل جراحی سنگین است و هر کمکی ارزشمند است!» به زودی، پول زیادی از طرف مردم شهر جمع شد. توله‌سگ هنوز در راه دامپزشکی بود که شایعاتی شروع به پخش شدن کرد. یکی از افراد، که همیشه دنبال داستان‌های جنجالی بود، گفت: «آخه چرا اینقدر پول؟ مگه این سگ یه فرشته است؟» دیگری با حالتی مرموز گفت: «شاید سپاس داره پول‌ها رو برای خودش جمع می‌کنه. اصلاً از کجا معلوم که این عمل واقعی باشه؟ شاید داره سر همه کلاه می‌ذاره!» شایعات به سرعت مثل آتش در خرمن شهر پخش شد. حالا جمعیتی خشمگین جلوی خانه سپاس جمع شده بودند. آن‌ها فریاد می‌زدند: «ما مدارک می‌خواهیم! تو پول‌ها رو دزدی کردی!» سپاس که از پنجره این سر و صداها را شنید، با تعجب به جمعیت نگاه کرد. او به آرامی از خانه بیرون آمد، اسنادی از پزشک توله‌سگ در دست داشت. با لبخند به جمعیت گفت: «ببینید، من تمام مدارک دامپزشک رو دارم. این اسناد کاملاً نشان می‌ده که توله‌سگ نیاز به جراحی داره.» اما جمعیت همچنان به غرغر کردن ادامه دادند. یکی از آن‌ها که انگار مدیر کل معترضان بود، فریاد زد: «این مدارک ممکنه جعلی باشه! از کجا معلوم که دامپزشک هم جزوی از این ماجرا نباشه؟» سپاس که دیگر حیرت‌زده شده بود، با خنده گفت: «واقعاً فکر می‌کنید من یه باند بین‌المللی کلاه‌برداری با توله‌سگ‌ها و دامپزشک‌ها درست کردم؟!» یکی دیگر از جمعیت که به نظر می‌رسید دلش می‌خواهد کارآگاه خصوصی شود، گفت: «بله! این هم می‌تونه یه نقشه زیرکانه باشه!» سپاس که کم‌کم به بی‌منطقی جمعیت پی برده بود، تصمیم گرفت موضوع را جدی نگیرد. او توله‌سگ کوچولو را بلند کرد و گفت: «ببینید، این هم توله‌سگ. خودتون ببینید! فکر می‌کنید من دارم پول‌های مردم رو به خاطر این موجود کوچولو می‌دزدم؟» توله‌سگ با چشم‌های بامزه‌اش به جمعیت نگاه کرد و یک «هاپ» کوچک زد. ناگهان جمعیت برای چند لحظه ساکت شد. یکی از افراد زیر لب گفت: «خب، شاید زیادی سخت گرفتیم…» اما باز یکی از معترضان که انگار اصلاً قرار نبود آرام بگیرد، گفت: «ولی ما هنوز مطمئن نیستیم که اون همه پول برای این سگ لازمه!» سپاس با خنده گفت: «باشه، پس شاید پول‌های اضافه رو برای خریدن استخوان‌های بیشتر برای توله‌سگ خرج کنم!» این شوخی باعث شد جمعیت دوباره بخندند، اما همچنان بعضی‌ها هنوز ناراضی بودند. بالاخره، با همه‌ی این حرف و حدیث‌ها، عمل جراحی توله‌سگ انجام شد و او نجات پیدا کرد. ولی مردم شهر هیچ وقت نفهمیدند که چرا اینقدر سریع قضاوت کرده بودند. شاید از روی حسادت بود، شاید هم صرفاً برای اینکه کمی سر و صدا ایجاد کنند. ولی سپاس یاد گرفت که در هر شرایطی، حتی وقتی مدارک داری، باز هم همیشه عده‌ای هستند که به چیزی شک داشته باشند!