Tezos

افسانه نرمین

Creator

tz1TeW49W22BAPjzPM7RW1ZxhP1Lc8bJKRwn

Description

نرمین، عکاس نابغه‌ای بود که می‌توانست از هر چیزی هنر بسازد، حتی اگر آن چیز، یک نود کریسمسی خنده‌دار و غیرقابل‌باور باشد. او که به عنوان عکاس خصوصی آنگلا مرکل شهرت داشت، هر سال در آستانه‌ی کریسمس وارد مرحله‌ی جدیدی از جنون عکاسی می‌شد. زنان ثروتمند و پرنفوذ آلمانی با شور و هیجان به استودیوی او هجوم می‌آوردند، اما این فقط یک عکاسی معمولی نبود. آن‌ها می‌خواستند نود بگیرند، نودهای عجیب و غریب که هیچ‌کس حتی در رویاهایش هم تصور نمی‌کرد. همه‌چیز از زمانی شروع شد که یکی از این زنان در اولین جلسه به نرمین گفت: «نرمین، می‌خوام نود بگیرم. ولی نه هر نودی! می‌خوام نودم رو به بابانوئل بفرستم! خودِ بابانوئل!» نرمین با دهان باز و حیران فقط نگاه می‌کرد. زن ادامه داد: «می‌خوام توی عکس، رو شومینه‌ی خونه‌م نشسته باشم، اما مثل یه هدیه. نه، بهتر بگم، می‌خوام مثل کادو پیچیده شده باشم، ولی فقط با روبان! بابانوئل عاشق این هدیه می‌شه!» نرمین فقط سرش را تکان داد و به فکر فرو رفت. بعد گفت: «خب، بذار یه کم نورپردازی کنم که نور شومینه بخوره رو روبان، تا بابانوئل مطمئن شه این بهترین هدیه‌ایه که تا حالا دیده.» زن دیگری که مدیرعامل یک بانک بزرگ بود، وارد استودیو شد و در حالی که یک تکه پارچه‌ی براق کوچک در دست داشت، گفت: «نرمین، شوهرم از این کریسمس نود می‌خواد. ولی من می‌خوام خلاق‌تر باشم. می‌خوام نودم در حال اسکیت روی یخ باشه، ولی نه عادی؛ با یک جفت اسکیت طلایی و هیچی جز این پارچه!» نرمین که دیگر به این درخواست‌های عجیب عادت کرده بود، فقط گفت: «باشه، بذار یه صحنه برفی درست کنم. یخ مصنوعی داریم. شاید یه پنگوئن هم بتونیم تو عکس بیاریم؟» اما اوج مسخرگی زمانی بود که یک زن با دو عدد شاخ گوزن وارد شد و با جدیت کامل گفت: «نرمین، امسال می‌خوام شوهرم احساس کنه که با یک گوزن در قطب شمال ازدواج کرده. توی عکس، من هیچی جز این شاخ‌ها نخواهم داشت. فکر کن، شوهرم حتماً شوکه می‌شه!» نرمین که نمی‌دانست این درخواست‌ها واقعی است یا یک شوخی، با خونسردی کامل شاخ‌ها را گرفت و گفت: «باشه، من یه منظره‌ی قطب شمال می‌سازم. برف مصنوعی و یه گوزن پلاستیکی هم اضافه می‌کنم. حالا یه ژست گوزنی بگیر که طبیعی‌تر باشه!» حتی مرکل هم سالی یک بار برای عکاسی نود کریسمسی به نرمین مراجعه می‌کرد، البته در سبک خودش. یک بار مرکل گفت: «می‌خوام با یه کلاه بابانوئل و فقط اون کلاه، روی یک درخت کریسمس آویزون باشم. باید این عکس رو به شوهرم بدم که بدونه من هنوز هم قدرت دارم!» نرمین حتی فکرش را هم نمی‌کرد که باید چطور یک صدراعظم را از درخت کریسمس آویزان کند، ولی موفق شد! او با طناب‌های مخصوص و نورپردازی حرفه‌ای، مرکل را مثل یه ستاره بالای درخت کریسمس به تصویر کشید. هر سال نمایشگاه نودهای کریسمسی نرمین در برلین برگزار می‌شد و مردم از سرتاسر دنیا می‌آمدند تا این عکس‌ها را ببینند. هر کسی از دیدن عکس‌های عجیب و غیرعادی در حالی که زنانی با شاخ گوزن، روبان‌های بزرگ یا حتی کلاه‌های بابانوئل به شکلی کاملاً غیرمنتظره در آن‌ها حضور داشتند، حیرت‌زده می‌شد. نرمین در حالی که عکس‌های بعدی را می‌گرفت، همیشه با لبخندی می‌گفت: «کریسمس فقط هدیه‌ی جوراب نیست. بعضی‌ها می‌خوان خودشون رو مثل یه هدیه بسته‌بندی کنن!» و این‌گونه بود که نودهای کریسمسی نرمین به یک سنت دیوانه‌وار تبدیل شد که هر سال هم عجیب‌تر و هم خنده‌دارتر از سال قبل بود. و