Tezos

شماره ۵

Creator

tz1TeW49W22BAPjzPM7RW1ZxhP1Lc8bJKRwn

Description

داستانی از جامعه‌ی هنری و عدد ۵: در گوشه‌ای از دنیای عجیب و غریب هنر، جامعه‌ی هنری دچار اضطراب شدیدی شده بود. علت؟ عدد ۵. نه ۴، نه ۶، فقط ۵. همه عاشق عدد ۵ بودند، اما کسی حاضر نبود این عشق پنهانی را اعتراف کند. چرا؟ چون اعتراف به اینکه عددی مثل ۵، این همه محبوبیت دارد، یک فاجعه هنری محسوب می‌شد. هنرمندان دور هم جمع شدند، هر کدام با عینک‌هایی که به طرز عجیبی به سرشان چسبیده بود و دستکش‌های بدون انگشت، انگار قرار بود جلسه‌ای مخفیانه برگزار کنند تا درباره‌ی این عدد بحث کنند. یکی از هنرمندان، که معروف بود به نقاش بزرگ اشک‌های آوانگارد (چون همه نقاشی‌هایش شبیه لکه‌های قهوه بود)، با نگرانی گفت: «نمی‌دونم چطور بگم، ولی… عدد ۵ خیلی جذابه!» همه‌ی هنرمندان حاضر در جلسه با شنیدن این جمله تکان خوردند و به سرعت با دست جلوی دهانشان را گرفتند تا مبادا حرف‌های وحشتناکی که شنیده بودند از گوش‌هایشان بیرون نشت کند. یکی از آن‌ها، که معروف بود به استاد خطوط منحنی بی‌منطق، با لحنی متزلزل گفت: «نه، نه، اصلاً! ما هرگز نمی‌تونیم عاشق ۵ باشیم! ۵ خیلی… خیلی… گرده!» ناگهان یکی از هنرمندان، که همیشه با فنجان چای در دستش دیده می‌شد و معروف بود به استاد چای‌های نامتقارن، فریاد زد: «نه، باید حقیقت رو بپذیریم! ۵ یه عدد کامل و بی‌نقصه! اگه یک عدد بخواد ما رو جذب کنه، چرا ۵ نباشه؟» صدای آه و ناله‌ای از گوشه‌ی اتاق بلند شد. یکی از هنرمندان که در حال طراحی یک مجسمه‌ی کاملاً بی‌معنی از یک بطری ماست بود، با ناامیدی سرش را به دیوار کوبید و گفت: «منم عاشق ۵‌ام! ولی نمی‌تونم اعتراف کنم! جامعه‌ی هنری من رو طرد می‌کنه!» همه‌ی هنرمندان به هم نگاه کردند. سکوتی سنگین فضای اتاق را پر کرد. بعد از چند لحظه، هنرمندی که همیشه حرف‌های عجیب می‌زد و به فلسفه‌های بی‌سروته علاقه داشت، گفت: «شاید… شاید ما باید به جای فرار از عدد ۵، اونو توی هنر خودمون بپذیریم. شاید… ۵، نماد آزادی هنریه!» بلافاصله همه به شدت به تایید سر تکان دادند، انگار که همه از ابتدا این نظریه را در ذهن داشتند ولی جرئت ابرازش را نداشتند. جلسه با فریادهای «زنده باد ۵!» و «۵، هنری‌ترین عدد جهانه!» به پایان رسید. از آن روز به بعد، عدد ۵ در همه‌ی آثار هنری دیده می‌شد. مجسمه‌های ۵ ضلعی، تابلوهای با ۵ رنگ، و حتی نمایشگاه‌هایی که فقط ۵ دقیقه باز بودند. اما باز هم، هیچ‌کس به طور علنی اعتراف نمی‌کرد که عاشق عدد ۵ است. هر کس که می‌پرسید، هنرمندان با قیافه‌ای جدی می‌گفتند: «نه، ما فقط از عدد ۵ استفاده می‌کنیم چون… خیلی مینیماله!» و این‌طور شد که جامعه‌ی هنری در برابر جذابیت عدد ۵ تسلیم شد، ولی هرگز شهامت پیدا نکرد که به این عشق عجیب و غریب اعتراف کند.

Token