Tezos

سرنوشت رضا

Creator

tz1TeW49W22BAPjzPM7RW1ZxhP1Lc8bJKRwn

Description

روزی روزگاری، مردی بود به نام رضا که به طرز غیرقابل باوری محبوب بود. مردم از صبح تا شب دنبالش بودند و هر کسی می‌خواست با او وقت بگذراند. انگار رضا یک مغناطیس مخصوص آدم‌ها داشت که هر جا می‌رفت، صفی طولانی از دوستداران پشت سرش راه می‌افتاد. رضا حتی وقتی می‌خواست یک نان بربری بخره، چهار نفر از همسایه‌ها می‌گفتن: “اوه رضا، بیا با ما چای بخوریم!” وقتی می‌رفت بانک، کارمندها همگی دست از کار می‌کشیدند و می‌گفتند: “رضا جان، یه دور همی بزنیم؟” حتی وقتی به کتابخانه می‌رفت تا یه کتاب بخونه، همه فکر می‌کردن اومده تا میتینگ عمومی برگزار کنه! این همه محبوبیت برای رضا استرس‌زا شده بود. گاهی وقت‌ها وقتی می‌خواست یه لحظه تنها باشه، حتی از پشت بوفه هم یکی سرش رو می‌آورد بیرون و می‌گفت: “رضا! بیا با هم وقت بگذرونیم!” دیگه نمی‌دونست چیکار کنه، یا باید می‌رفت به یه کوه دور یا یه راهی پیدا می‌کرد تا این همه آدم رو کنترل کنه. بالاخره یک روز، رضا به نقطه‌ی جوش رسید و گفت: “باشه! من با همتون وقت می‌گذرونم، اما یه شرط داره!” همه هیجان‌زده منتظر شنیدن شرطش بودن. رضا با آرامش ادامه داد: “فردا عصر همگی میاید خونه من. روی مبل می‌شینیم و بدون حرف فقط به دیوار زل می‌زنیم.” مردم اول کمی جا خوردن، ولی بعد با خوشحالی قبول کردن: “باشه! هرچی رضا بگه!” چون اونقدر دوستش داشتن که حاضر بودن هر کاری که بگه انجام بدن. فردای اون روز عصر، همگی اومدن خونه رضا. روی مبل‌ها نشستن و دقیقاً همونطوری که رضا خواسته بود، به دیوار زل زدن. ده دقیقه گذشت، بعد نیم ساعت. یه ساعتی گذشته بود که یواش‌یواش یکی از جمع گفت: “رضا، این دیوار خوبه، ولی می‌شه کمی شادتر باشیم؟” رضا که حالا حسابی از آرامش این لحظات راضی بود، لبخندی زد و گفت: “باشه، فکر کنم وقتشه یه کم سرگرمی کنیم.” همه یک دفعه به تکاپو افتادن. یکی اسپیکر رو آورد، آهنگ گذاشت، چند نفر دیگه هم شروع کردن به صحبت و شوخی. یکی گفت: “بیاید یه بازی گروهی کنیم!” و همه با شوق شروع کردن به بازی‌های خنده‌دار. هر کسی یه چیزی می‌گفت، و جو حسابی شاد شد. حتی رضا که به نظر می‌رسید آدمی جدی باشه، بلند شد و وسط اتاق یه رقص بامزه درآورد که همه از خنده افتادن. کم‌کم فضا به شدت صمیمی شد. آدم‌ها پتو آوردن، روی مبل‌ها ولو شدن، و یه جمع دوستانه حسابی به پا شد. بازی‌ها و خنده‌ها ادامه پیدا کرد، و حتی کسانی که فکر می‌کردن فقط قراره به دیوار زل بزنن، فهمیدن که می‌شه از یه جمع ساده و یه فضای راحت حسابی لذت برد. اون شب به یکی از بهترین خاطرات همه تبدیل شد، چون در کنار رضا هم به آرامش رسیدن و هم کلی خوش گذشت. از اون به بعد، هر کسی که به خونه رضا دعوت می‌شد، می‌دونست که اول قراره یه کم به دیوار زل بزنه، بعدش به سرعت تبدیل می‌شه به یه شب شاد و به‌یادماندنی!